(foto: Machinima)

Niejaki MajamiHiroz (Balazs Kolocsai) to twórca kozackich animacji, w których całkiem współczesne gry przenosi w rozpikselowany świat 8-bitowych komputerów z lat 80. Efekt jest naprawdę niesamowity – śmieszny, a jednocześnie mocno nostalgiczny. Łezka w oku zakręci się Wam, gdy, w czasie oglądania, przypomnicie sobie ukochane Commodorki i Atarynki z dzieciństwa. A to jeszcze nie wszystko, bo MajamiHiroz przerabia na 8-bitową modłę też popularne filmy, a nawet internetowe virale.

Assasin’s Creed II

Przygody skrytobójcy Ezio Auditore di Firenze (uff, współczuje gościowi… Z takim nazwiskiem podpisywać zeznania podatkowe…) z przebojowej gry Ubisoftu nabierąją głębszego wymiaru, gdy renesansowa Florencja zaczyna przypominać świat hydraulika Mario.

Red Dead Redemption

Dla jednych to tylko GTA na Dzikim Zachodzie, dla innych najlepsza gra westernowa wszech czasów. Tak czy inaczej, pikselowata preria wygląda uroczo.

Max Payne

W tym roku Maksymilian Bul (i nadzieja) po raz trzeci zawita na ekranach komputerów. Pamiętacie jeszcze pierwszą część? W chwili premiery narobiła sporo szumu. Tak, to przekultowy tytuł i nawet drewniany dubbing Radka Pazury w polskiej wersji tego nie zmienia. A co powiecie na Bullet-Time w ośmiu bitach?

Batman: Arkham City

MajamiHiroz musi kochać „Batmany” Tima Burtona, skoro postanowił przenieść najnowszą część cyfrowych przygód Mrocznego Rycerza w czasy, kiedy Joker miał twarz Jacka Nicholsona, a nie Heatha Ledgera.

Nie wiemy jak Wy, ale po takiej dawce 8-bitów my na pewno przetrząśniemy nasze strychy i piwnice w poszukiwaniu zaginionej Ar…eee…ZX Spectrum.

(foto: flickr.com)

Wszyscy wiemy doskonale, jak wielkie emocje potrafi wywoływać muzyka. Zwłaszcza u tych, którzy ją tworzą, dobierają do niej teksty – nieraz bardzo osobiste, i prezentują całemu światu. Poniżej prezentujemy zestawienie wideoklipów, w których muzycy dali się ponieść uczuciom, i po ich policzkach pociekły najprawdziwsze, szczere łzy.

Sinead O’Connor – Nothing Compares To You

Jeden statyczny, bliski, niemal intymny kadr ukazujący twarz Irlandki, obnaża ją przed widzem w całości. Duże, ciemne oczy Sinead, w niezwykły sposób wyrażają smutek, strach, niepewność i całą gamę podobnych stanów emocjonalnych, towarzyszących rozstaniu z ukochanym. Szkoda, że ostatnimi czasy słyszymy częściej o skandalach, w jakie wdała się artystka, niż o nowej porcji dobrej muzyki, jaką nagrała. W każdym bądź razie, równie prostego i pięknego teledysku szukać można ze świecą.

Johny Cash – Hurt

Wideoklip do przeróbki „Hurt” Nine Inch Nails swoją premierę miał w 2003 roku. Obraz wyreżyserowany przez Marka Romanka, został nominowany do nagrody MTV Video Music Awards, podbijając serca wielu telewidzów i internautów. Cash rozlicza się ze swoim życiem. Przeczuwający nadchodzącą śmierć król country, z goryczą, żalem i tęsknotą wspomina przeszłość. Wstrząsające.

Kele – Everything You Wanted

Nic nie boli tak, jak złamane serce. Szczerze opowiada nam o tym wokalista formacji Bloc Party-Kele Okereke, który na pierwszy singiel ze swojej debiutanckiej, solowej płyty, wybrał kawałek „Everything You Wanted”.Oglądając ten teledysk, mamy ochotę przytulić naszego czarnoskórego przyjaciela, szwendającego się samotnie po ulicach.

Skunk Anansie – Hedonism

Ogolona na zero wokalistka zespołu Skunk Anansie – Skin, przestrzegała w utworze „Hedonism” młode pokolenie, dorastające w latach 90., przed zgubnymi rezultatami hedonistycznego podejście do życia. Jak się okazuje, każda, najlepsza nawet zabawa ma swoje granice. W końcu, zawsze przychodzi otrzeźwienie i spotkanie z twardą, nie zawsze przyjazną rzeczywistością. Lepiej żebyśmy mieli wtedy kogoś przy boku.

Avril Lavigne – Tommorow – Live

Tak, wiemy, że to nie teledysk, ale biedna Avril zasługuje na to, żeby znaleźć się w naszym zestawieniu. W dniu koncertu, który odbywał się w Dublinie w ramach trasy „Try To Shut Me Up” zmarł jej dziadek. Nasza gwiazda pop dowiedziała się o tym, na dwie godziny przed występem. Ze łzami w oczach wyszła na scenę, i trzęsącym się głosem zaśpiewała piosenkę „Tomorrow”. Do dzisiaj nie wybaczyła sobie, że nie mogła przybyć na pogrzebie dziadka –przerwanie trasy koncertowej, nie wchodziło w grę.

(foto: mixtapemaestro.net)

Piosenka „Somebody That I Used To Know”, którą Gotye śpiewa wspólnie z nowozelandzką wokalistką Kimbrą, wywołała prawdziwy szał w sieci. Ludzie przesyłają sobie link do klipu e-mailami, wstawiają go na swoje tablice na Facebooku. Zapanowała gotyemania. Teledysk do „Somebody That I Used To Know” obejrzało na YouTube już dokładnie 58588319 widzów. Imponujący wynik. Od razu pojawiła się masa przeróbek i parodii, nawet zabunkrowany w Berlinie Hitler nie może już znieść popularności tego klipu. Jedna z polskich telewizji (nie zdradzimy, która, ale pewnie oglądacie tam „X Factor” i „Mam talent”) wykorzystała „Somebody That I Used To Know” w reklamówce „Władcy Pierścieni”. Ta piosenka jest dosłownie wszędzie, ale…

…czy na pewno znacie Gotye?

Gotye pochodzi z Australii, ale w jego żyłach płynie belgijska krew. Naprawdę nazywa się Wouter „Wally” De Backer. Na rodzimych Antypodach jest prawdziwą gwiazdą. Wydał trzy płyty solowe, jest też członkiem indierockowego bandu The Basisc z Melbourne. W dotychczasowej karierze spadł na niego deszcz lokalnych nagród muzycznych. Rok temu wyszedł album przebojowy „Making Mirrors”, z którego pochodzi „Somebody…”. Ale w karierze Gotyego znajdziemy klipy o wiele lepsze i znacznie ciekawsze od tego. Zresztą zobaczcie sami.

Gotye – „Bronte”

Utwór z ostatniej płyty „Making Mirrors”. Oj, chyba musimy pomyśleć nad drugą częścią naszego zestawienia najlepszych animowanych klipów, bo ten teledysk to ścisła czołówka gatunku.

Gotye – „Eyes Wide Open”

Znów animacja, ale tym razem w staroszkolnej technice poklatkowej. Belgijski Australijczyk zdominuje następne TOP 5 animowanych klipów, ani chybi.

Gotye – „Don’t Worry, We’ll Be Watching You”

Zgadnijcie w jakiej technice zrealizowano ten teledysk? Tak, jest animowany. Tym razem dominuje konwencja oniryczno-niepokojąca.

Gotye – „State of the Art”

Na koniec klip znacznie pogodniejszy od pozostałych. Piosenka, podobnie jak poprzednie, pochodzi z najnowszego albumu Gotyego – „Making Mirrors”. Animacja? A jakże!

Prawda, że przy tych klipach „Somebody That I Used To Know” to nuda?

(foto. wastedworld.files.wordpress.com)

Przestawiamy 5 najlepszych, naszym zdaniem, animowanych teledysków. Przekonacie się, że dzięki ruchomym rysunkom i komputerowej grafice można stworzyć małe dzieła sztuki. Dźwięk podkręćcie i usiądźcie, zaczynamy!

1. Pearl Jam – „Do the Evolution” (1998)

Mroczny kawałek z kultowego albumu „Yield”. Klip stworzyli Kevin Altieri (animowany serial „Batman”) i Todd MacFarlane (ojciec komiksowego Spawna). Historia ludzkości pokazana przez pryzmat wojen, przemocy i wyzysku. Brzmi niewesoło i tak właśnie jest, ale to jeden z najkapitalniejszych klipów animowanych. Jeśli wcześniej tego nie widzieliście, czeka Was opad szczęki.

2. The Alan Parsons Project – „Don’t Anwser Me” (1984)

Jeden z największych przebojów zespołu, który w całej karierze dał tylko jeden koncert. The Alan Parsons Project tworzyli
muzycy sesyjni, wykonujący piosenki napisane przez Alana Parsonsa i Erica Woolfsona. Klip do „Don’t Anwser Me” to urocza
wycinankowo-animowana opowieść o miłości w stylistyce lat 40. Plus najfajnieszy księżyc w historii muzyki rozrywkowej.

3. The White Stripes – „Fell in Love with a Girl” (2001)

Zanim Michel Gondry zajął się reżyserią filmów pełnometrażowych tworzył teledyski tak zwariowane, jak ten klip
do hitu The White Stripes ze słynnego albumu „White Blood Cells”. Kto powiedział, że animacja ma dotyczyć tylko ruchomych
rysunków? A co powiecie na klocki Lego?

4. Dire Straits feat. Sting – „Money for Nothing” (1985)

Wygląda siermiężnie i śmiesznie, prawda? A wiecie, że klip do „Money for Nothing”, superprzeboju z płyty „Brothers in Arms”, to pierwszy w historii teledysk będący animacją komputerową? Prawdziwy klasyk. A poza tym ten kanciasty piesek jest słodki.

5. Red Hot Chili Peppers – „Californication” (2000)

Skoro jesteśmy już przy animacji komputerowej, to nie może zabraknąć miejsca dla „Californication” RHCP. Teledysk jak gra wideo. W dniu premiery nie było chyba komputerów zdolnych pociągnąć taką grafę, dziś już mocno trącącą myszką, ale całość montażu i designu klipu wciąż prima sor

Pewnie już go wydzielicie sto razy, ale i tak Wam pokażę ;-P

A teraz ciekawostka, zanim został zmontowany powyższy filmik istniała jego dłuższa wersja, która powstała 15. listopada 2099 roku!

Pani Basia pierwotnie ogłaszała stan wojenny na terenie całego internetu nie z powodu ACTA, ale w proteście przeciw zamknięciu kilku serwisów m. in. Napisy.info. Pierwotny filmik jest dłuższy o około minutę i też jest niezły. Zresztą zobaczcie:

Ta akcja to kolejny dowód na to, że kreatywność internautów nie zna granic. I zawsze można jeszcze coś poprawić nawet w rzecz, która jest całkiem dobra:)
A Pani Basia znów pokazała że jest git-majonez i poprowadziła lud na barykady

Źródło grafiki: tomt6788

Iluzja ulicy

Jak byście zareagowali na widok ogromnej wyrwy w asfalcie przed Waszym blokiem? Albo lawy wypływającej z chodnika nieopodal Waszego samochodu? Edgar Muller tworzy złudzenia tak prawdziwe, że postawienie kolejnego kroku w ich kierunku wymaga nie lada odwagi. Jednym z jego najsłynniejszych projektów jest stworzona w 2008 r. w Irlandii „szczelina lodowcowa”. Efekt końcowy obrazu dopełnia widok ludzi, nieświadomie balansujących na jej krawędzi . Proces powstawania tego działa możecie obejrzeć w filmiku poniżej.

Bodypainting

Jeszcze przez chwile zostańmy przy temacie klasycznych farb, ale za płótno obierzmy ludzkie ciało. Malowanie skóry praktykowane było już tysiące lat temu przez naszych starożytnych przodków. Współcześnie bodypaintig hucznie powrócił, zyskując szerokie grono wielbicieli i nagrody na prestiżowych festiwalach. Ambitni artyści coraz częściej rezygnują ze stosowania najpopularniejszych technik  i poszukują ciekawszych rozwiązań. Niektórzy z nich, eksperymentują stosując efekty specjalne i kreują nowe trendy jak np. UV body painting.
Warto tutaj również wspomnieć o hand paintingu, którego chyba najbardziej znanym twórcą jest Guido Daniel. Jego niesamowite obrazy malowane na dłoniach, już nie raz obiegały internet i zachwycały wszystkich. Niewtajemniczonych odsyłam do filmiku poniżej

Farba w maszynie

Zastanawialiście się kiedyś co by było, gdyby zastąpić wszystkie litery z maszyny do pisania wielokolorowymi barwnikami? Tyree Callahan wpadł na taki pomysł, a następnie postanowił wprowadzić do w życie. W efekcie, każde naciśniecie klawisza pozostawia po sobie chromatyczną plamę. Też Was ciekawi jak wyglądałaby malarska interpretacja największych dzieł światowej literatury?

Źródło grafiki:  Tyree Callahan

Piasek zamiast farby – sand art

Być może Waszym pierwszym skojarzeniem związanym z malowaniem piaskiem jest reklama pewnej marki mąki, którą jeszcze możemy oglądać w telewizji. My zachęcamy do obejrzenia występu ukraińskiej zwyciężczyni Mam Talent. Kseniya Simonova zachwyciła wszystkich niezwykle mocnym przekazem emocjonalnym, który wzbogaca dość dramatycznym podkładem muzycznym.

Igłą po wodzie

Pochodzącemu z Chin Huang Zhulin, również nie zależy na trwałości jego dzieł. Azjatycki malarz wybrał specyficzną technikę malowania na wodzie. Filmik szczególnie rekomendujemy tym, którzy nie mają talentu do szycia. Może po seansie zrobicie pożytek z pochowanych w szufladzie igieł?

Artystyczna kawa – latte art

Każdy kucharz wie, jak ważnym elementem udanego dania jest jego przyozdobienie. Wiedzą o tym również bariści. Sposób serwowania kawy już dawno przestał ograniczać się do podania zalanych wodą ziaren kakaowca- dzisiaj są to małe dzieła sztuki. Wzory, które można stworzyć za pomocą mleka, mogą zaskoczyć największych sceptyków.

Wampir
Tak właściwie to chyba właśnie od niego wszystko się zaczęło. Podwaliny pod rozwój współczesnych horrorów podłożył przecież „Nosferatu” z 1922 r. wyreżyserowany przez F.W. Murneau. Co prawda wampir był wtedy zupełnie inny niż późniejsze jego wyobrażenia, ale czy to tak źle? Nie sądzę, zwłaszcza jeśli przyjrzymy się dzisiejszym wampirom. Edward ze „Zmierzchu” – uff, rozumiem oczywiście, że miał być z założenia bożyszczem nastolatek, ale świecący wampir? Przecież to jakaś kpina! Inna rzecz, że chyba jestem za stara na to, żeby urzekła mnie jego nieludzka uroda. Na szczęście.

Najpopularniejszym wampirem wszechczasów jest oczywiście Drakula, którego do życia powołał Bram Stoker w swojej powieści z 1897 roku. Pierwsza ekranizacja książki została nakręcona w 1931 roku, a rolę tytułowego wampira zagrał legendarny Bela Lugosi. Do dnia dzisiejszego powstało ponad 200 filmów, w których występuje Drakula. Do najlepszych należy Hrabia Drakula z 1970 r. z Chistopherem Lee oraz film Francisa Forda Coppoli z 1992 roku, w którym główną rolę zagrał Gary Oldman (godny polecenia jest też soundtrack, za który odpowiadał Wojciech Kilar).

Oprócz Drakuli nie sposób zapomnieć o „Wywiadzie z wampirem”, również na podstawie książki. W tym przypadku moim skromnym zdaniem film jest znacznie lepszy. Dużą popularność zdobyły również nieco mniej ambitne obrazy, m.in. Blade (o łowcy wampirów, który w połowie sam jest wampirem) czy Underworld. A później niestety ten nieszczęsny „Zmierzch”…

Wilkołak
Potwór trochę mniej popularny niż wampir, ale jednak nadal w ścisłej czołówce. Tu cała tragedia polega oczywiście na tym, że człowiek zmienia się pod wpływem pełni księżyca w dziką bestię, pół – wilka, pół – człowieka. Filmów o wilkołakach jest znacznie mniej niż o wampirach. Jednym z lepszych według mnie jest „Wilk” z 1994 r. z Jackiem Nicholsonem i Michelle Pfeiffer. Protoplastą wszystkich wilkołaczych filmów jest natomiast „Wilkołak z Londynu” z 1935 r. i „Wilkołak” z 1941 r. Z nowszych obrazów warto obejrzeć „Dog Soldiers” z 2002 r., w którym grupa żołnierzy broni się przed atakami wilkołaków na opuszczonej farmie.

Zombie
To moje ulubione potwory . Lubię zresztą patrzeć na zombie jak na zjawisko – zwykle przecież pojawienie się ich jest połączone z kryzysem całej ludzkości i swego rodzaju apokalipsą. Aktualnie zombie, czyli żywe trupy, stają się coraz bardziej popularne. Właśnie rozpoczęła się emisja drugiego sezonu świetnego serialu Walking Dead docenianego nie tylko przez fanów horrorów. Mniej znanym, ale równie dobrym serialem jest angielski Dead Set, który łączy konwencję apokalipsy zombie z… reality show.

Właściwie pierwszym ważnym filmem, w którym widza straszyły zombie była „Noc żywych trupów” George Romero z 1968 r. Nawet dzisiaj film robi wrażenie. Czarno – biały, bez efektów specjalnych… ale co z tego, kiedy klimat jest niezwykły! Scena z dziewczynką w piwnicy… kto oglądał, ten nie zapomni! Później Romero nakręcił całą serię filmów o żywych trupach, z czego niestety najnowsze są takie sobie.

Z ciekawych wariacji na temat zombie warto wspomnieć o komediach. Z najlepszych zdecydowanie warto wspomnieć „Martwicę Mózgu” (w reżyserii Petera Jacksona, twórcy późniejszej trylogii Władcy Pierścieni), „Wysyp żywych trupów” (genialny angielski humor) czy „Zombieland”.

Dziecko
Oprócz klasycznej wielkiej trójki oczywiście w filmach występują też inne potwory. Duchy, mumie… To wszystko jest jednak średnio straszne w porównaniu do dzieci. Zazwyczaj konkretnie do małej, z pozoru zupełnie niewinnej dziewczynki. Koniecznie o długich, opadających na twarz włosach. Najlepiej takiej jak Sadako z Ringu.

Na początek spot PO, który wywołał wiele emocji, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Przed Państwem thriller polityczny „Oni pójdą na wybory. A Ty?”! Apokaliptyczny klimat, mocne słowa, dreszczyk emocji… Być może troszeczkę to wszystko przesadzone, ale jakie robi wrażenie!

Skoro już przy PO jesteśmy, to kolejny spot. Zrozumiałam co prawda przesłanie, ale po co było je podawać w takiej brutalnej formie ? Kandydat – Tadeusz Aziewicz – wszedł do Sejmu.

Tu dla odmiany całkiem pomysłowy spot kandydata PO zrealizowany w konwencji popularnej kreskówki South Park. Nie pomogło to jednak kandydatowi w uzyskaniu mandatu:

Przejdźmy do wielkiego przegranego, czyli SLD. Spoty były całkiem pomysłowe, chociaż utrzymane w raczej tandetnej stylistyce . Zaraz, zaraz – striptease jako forma przyciągnięcia wyborców? Hmm… Niestety niezbyt to efektywne, bo Katarzyna Lenart nie zdobyła mandatu.

Kandydaci SLD to prawdziwi dżentelmeni i bohaterowie bez skazy zarazem. Wystarczy popatrzeć na spot. Niestety, kandydat do Sejmu się nie dostał. I kto będzie bronić ciemiężone dziewice?

Inni postawili na mocne uderzenie, jak Jędrzej Wijas. Podobnie jak jego partyjni koledzy bez sukcesu:

A tutaj mocno antykościelny spot Ruchu Poparcia Palikota:

Wygląda na to, że PiS raczej nie wyprodukował zbyt wielu ciekawych spotów. Za to sympatycy ugrupowania stworzyli filmik w odpowiedzi na spot PO:

Oprócz tego, że Breakbot tworzy naprawdę świetną muzę a piosenka „Baby I’m yours” jest najczęściej odsłuchiwanym przeze mnie kawałkiem to i teledysk jest super – cieszy oko!:) Akwarelowe obrazy stworzone przez Irine Dakeva.

Surrealistyczny klimat funduje nam nasza polska wokalistka Monika Brodka. Jej charakter sceniczny idealnie wpasowuje się w jakże niebanalny i niecodzienny teledysk. Brawa dla reżysera, artystów i animatorów pracujących przy tym projekcie!

Plastyczny akcent możemy zobaczyć również w teledysku Gotye do piosenki „Somebody That I Used To Know”. Świetny – zwłaszcza od minuty 2:30.

Do moich pokręconych faworytów należy również teledysk „Let Forevev” zespołu The Chemical Brothers. Autorem teledysku jest Michel Gondry, który pracował z takimi gwiazdami jak The Rolling Stones, Kylie Minogue, Daft Punk, Massive Attack a nawet…

…z jakże wymagającą islandzką piosenkarką Björk. „Human Behaviour” był jej pierwszym solowym przebojem, artystka szybko zdobyła uznanie krytyków i publiki.

Michel Gondry nie był pierwszym reżyserem filmowym, który zdradzał kino z muzyką. David Lynch wyreżyserował krótkometrażowy film animowany do piosenki „Lights” kapeli Interpol. Nowojorczycy na swoich koncertach, podczas wykonywania piosenki „Lights” często wykorzystują lynchowską animację.

Dla zainteresowanych ciekawostka. Piosenka „Lights” ma jeszcze drugi teledysk, wyreżyserowany przez Charliego White. Całkowicie inna stylistyka, troszkę mroczny klimat. Podoba się? Mi bardzo!

Niektóre teledyski mają konwencję bardziej humorystyczną. Oglądasz je i myślisz – co za fajowy dzień Do tej grupy klipów zaliczę piosenkę Darwina Deez „Radar detector”. Może troszkę hipsterski, ale mnie nastawia pozytywnie.

Pozytywnie zakręcony jest też klip do piosenki pod tytułem „Bombay”. Reżyserem teledysku jest Nicolas Mendez, który jak się okazuje ma już kilka niezłych projektów za sobą!

A teraz klip, którego ludzie o słabych nerwach nie powinni oglądać. Aphex Twin przede wszystkim prowokuje. Jego teledyski szokują, są na maksa pokręcone, czasem nawet wzbudzają obrzydzenie a charakterystyczne są dla nich zniekształcone twarze i zdeformowane ciała. Aphex Twin tworzy swoje klipy we współpracy z Chrisem Cunninghamem.

No to może na koniec troszkę melancholii? Świetny pomysł, świetne wykonanie, świetna piosenka!!!

Nie mogłam się powstrzymać. Jeszcze na deser Beastie Boys i piosenka „Body movin”.

A jakie są Wasze ulubione teledyski?